Independent scholar, cat addict, tattoo lover

Floor schrijft

Toen ik in 2003 mijn onderzoeksbureau ‘Organisaties leren onderzoeken’ (kortweg: OrléoN) noemde, kon ik niet vermoeden dat ik nu een blog zou schrijven over iets wat ik blijkbaar al die tijd over het hoofd had gezien en wat dat ‘leren onderzoeken’ maar steeds zo lastig maakte. Natuurlijk, ik kreeg door de workshops die ik gaf steeds beter de didactiek van leren onderzoeken in de vingers.

Als je op vakantie gaat, zijn er verschillende graden van voorbereiding.

Ik heb daarvoor onderstaand modelletje ontwikkeld:

Daaruit komt de volgende voorbereidingstypologie:

Wat gebeurt er als in de trend van privatisering op een dag ook taal in handen van machtige bedrijven komt?

Anton Valens voert in Het boek Ont een organisatieadviseur in ruste op, ene Cor Meckering, die als een van zijn vele (uiterst vage, overigens) werkzaamheden druk in de weer is met een proefschrift, en dat al vele jaren.

Ik heb Het boek Ont pas deze herfst gelezen, maar heb al vele buitenpromovendi gesproken die me in meer of mindere mate aan Meckering doen denken. Daarom citeer ik hier wat uitvoerig over ‘de Meckering’ als type buitenpromovendus.

Binnen de mainstream populaire cultuur worden verhalen steeds meer opgebouwd als relaas over zelfverwerkelijking, de ontwikkeling van de held tot een betere versie van zichzelf. Daarnaast worden schrikbeelden pur sang, die het lijden in de menselijke verbeelding representeren en waar we van oudsher voor terugdeinzen, ingeruild voor knuffelpersonages waar we sympathie voor kunnen opvatten. Beide trends tezamen noemen we Disneyficatie van het menselijk lijden.

Life and work of an indy scholar part 11 – 80 percent of us leave the university at some point after our graduation, most of us sooner than later. That makes us the rule rather than the exception. I met many young doctors who were disappointed about academia and rigorously turned their backs on it. Others cling on with temp adjunct jobs. ‘Indy scholarship’ is somewhere in between. It’s not 100 percent leaving nor 100 percent staying. Reread the first sentence as ‘80 percent of me’.

Life and work of an indy scholar part 10 – In an ideal world, academics share their resources like, say their minds to make the world a better place. In another world—the one we live in—they share the findings of their research and conclude there’s more research to be done (read: they need more money). Competition is part of the scientific system as we built it. It’s supposed to bring out the best of us and in recent years, with a growing number of PhDs, competition is created by generating scarcity and budget cuts.

Life and work of an indy scholar part 9 – Last week I wrote about your mojo and getting into the flow (here). Suppose you manage to let the world know you’re here and it welcomes you with open arms. Your expertise is much valued and you receive many invitations to show it. For free. How can you avoid the image of champion volunteer and make successful propositions that help you pay your bills?

Considering becoming an indy scholar? 5 tips to get you started…

By Floor Basten

You’re approaching the end of your PhD. While considering your alternatives for work, why not flirt with entrepreneurship? In 2003, almost a year after I left the university, as a postdoc, I decided to start my own business. Twelve years since, I have learned some things I’ll share here with you, so that entrepreneurship can enter your window of opportunities.

Pagina's